ZOUT, een wereld geschiedenis, Mark Kurlansky.

Mark Kurlansky woont in New York en is schrijver van onder andere De Kabeljauw. Biografie van een vis die de wereld veranderde en 1968. Het jaar waarin alles anders werd. Voor De kabeljauw ontving hij de James Beard Award for excellence in Food Writing.

Zout is met recht een wereldgeschiedenis:
het vertelt zowel historische als moderne verhalen over plekken en culturen overal ter wereld, verbonden door dat ene thema: zout.
Het is een boek vol petites histoires waaruit je voortdurend wilt vertellen.
Als extraatje bevat het ook nog een aantal heel bijzondere recepten, o.a. voor het zouten van hammen en olijven, voor gebakken tonijn uit Siciliaanse wateren en voor zeebaars in zoutkorst.

‘Zout is een voorbeeld bij uitnemendheid hoe de geschiedenis van iets vanzelfsprekends als zout een rijke invalshoek kan bieden op de historie van zo ongeveer alles.
Zijn wereldgeschiedenis is buitengewoon kalm en aangenaam leesbaar.’ -NRC Handelsblad

‘Kurlansky’s duizelingwekkende boek is een openbaring.
Dit is inderdaad de wereldgeschiedenis gezien door die witte kristallen.
Was ieder geschiedenisboek maar zo scherpzinnig en helder van presentatie.’ The New York Times Book Review

De geschiedenis van het zout bestaat niet, er zijn duizend geschiedenissen. Mark Kurlansky schreef zijn boek met voor de lezer goed meevoelbare verbazing.
Heel veel merkwaardigs is er over zout te vertellen.
En het houdt nooit op.’- de Volkskrant

Homerus noemde zout een goddelijke substantie.
Plato beschreef zout als bijzonder dierbaar voor goden. Zout heeft onze beschaving gevormd en Mark Kurlansky legt in dit boek een verrassend aspect van de geschiedenis van de mensheid bloot. Zout een wereldgeschiedenis is een boek vol verhalen uit alle tijden en alle windstreken.
Een New York Times-bestseller, vertaald in vele landen.

Trouw, 16 november 2002
De strijd om het zout der aarde Samuel de Lange.

De Amerikaan Kurlansky is een reiziger die culturen op de tong proeft. Eerder schreef hij over kabeljauw, en over de Basken en hun keuken. In dat laatste boek waren de recepten voor stokvis heel wat verteerbaarder dan het rauwe nationalisme dat hij verdedigde. Nu reist hij de wegen van het zout af. Mijnen en zoutpannen, karavanen en zuiveringsmethoden, bereidingswijzen en bijgeloof; dit dikke boek dat van de oudtijd tot vandaag, en van gepekelde Chinese groenten tot Hollandse nieuwe reikt, is een onderhoudende kijk onder de deksels van beschavingen.

Net als bij eerder gelegenheden wisselen recepten af met verhalen over de productie en plaats van voedsel in een cultuur. Op sommige plekken is zout wel als betaalmiddel gebruikt. Vanwege zijn kostbaarheid zochten overal ter wereld vorsten en magnaten de verkoop van zout te monopoliseren, of accijns op zijn verspreiding te heffen.

Over dat alleenrecht en die toe-eigening zijn oorlogen gevoerd, en in 1930 opende Gandhi zijn aanval op het Britse koloniale bewind in India met een publieke inbreuk op het monopolie: ,,Hij bukte op het strand om een stuk van de korst op te rapen en overtrad daarmee de Britse zoutwet'. Een week later was die ceremoniële overtreding uitgegroeid tot een nationale beweging.

Jagersvolken kregen hun zout - in tegenstelling tot wat gezondheidskwezels volhouden heeft het lichaam voortdurend zout nodig! - uit vlees en bloed, maar de introductie van granen in het dieet zorgde voor een blijvende behoefte aan zoutwinning. De runderen die de mens omstreeks dezelfde tijd temden, hadden ook zout nodig, en sindsdien is de jacht op het zout der aarde algemeen en hevig. Kurlansky's boek legt voortreffelijk getuigenis af van de geneugten en prijs van onze smaak.